Verbod op Vliegeren (Allerhande)

Onderstaande berichten in de Volkskrant raakten mij:

25 augustus

Volkscomités in Gaza hebben ouders dringend opgeroepen hun kinderen te verbieden om te vliegeren. Israël beschuldigt Hamas ervan kinderen te gebruiken om vliegers ‘te lanceren’ en dreigt de aanvallen op Gaza ‘aanzienlijk’ op te voeren als meer vliegers de grens overwaaien.

Plotseling is het voor kinderen in Gaza levensgevaarlijk geworden om te vliegeren. Voor vliegers en ballonnen geldt voortaan net als voor drones een ‘zero tolerance policy’. De Israëlische premier Benjamin Netanyahu heeft gezegd dat de verantwoordelijken voor ‘de lancering’ met gerichte aanvallen worden ‘uitgeschakeld’ en dreigt ook met evacuatiebevelen voor de hele wijk waar de vlieger vandaan komt.

2 september

Vliegeren is een geliefd tijdverdrijf voor kinderen in Gaza. Maar sinds Israël vorige week aankondigde vliegers als wapens te beschouwen, durft niemand nog iets op te laten. De Volkskrant keek deze zomer, toen vliegeren nog ongevaarlijk was, mee met een paar jonge vliegeraars. En kwam bij hen terug toen de vliegers omlaag moesten.

Overal langs de kust van Gaza doken ze op sinds het begin van de zomer, de eerste zomer sinds het staakt-het-vuren: eenvoudige, zelfgemaakte vliegers van gebruikt plastic.

Hazar zegt:

Vroeger waren ze gekleurd maar nu zijn ze wit: dat staat voor Vrede

Wat betekent dat Gaza weer veilig kan worden, als voor de oorlog.Voor de oorlog fladderden ze op zomerse dagen met tientallen, soms honderden tegelijk boven het strand aan de Middellandse Zee, met hun zwierige, veelkleurige papieren staarten.

Jumaa zegt:

Het geraamte maakt hij van stokjes die hij tussen het afval vindt of van het middelste takje van palmboomblad. Maar eigenlijk is de vlieger te zwaar, en soms worden mensen boos als die op hun tent valt.

Omar zegt:

We kunnen het kamp niet uit, dat is gevaarlijk, we blijven bij de tenten. Maar er is hier niks te doen, ik verveel me, dus ik ga elke middag vliegeren. Dat is wel fijn. Zo werd de vlieger symbool van de vrijheid.

7 september

Als Hazar haar witte vlieger oplaat, is ze volgens Netanyahu ‘verantwoordelijk’ voor een ‘lancering’ en zal ze worden ‘uitgeschakeld’

Soms is er poëzie nodig om je de werkelijkheid te laten zien. Dit keer in de vorm van een vlieger. Een tros vliegers op het strand, in de wind boven zee, hun staarten dansend en vrij.

Maar toen de reportage, ‘De laatste vliegers van Gaza’, werd afgedrukt, mocht Hazars vlieger de lucht niet meer in. Nadat van enkele vliegers de touwtjes waren geknapt, ze ontsnapten en neerkwamen in de nabijgelegen Israëlische kibboets, heeft de Israëlische premier Netanyahu ze tot vijandelijk projectiel verklaard.

De reportage verscheen 2 september. Een dag eerder was ik bij de opening van het academisch jaar van de Universiteit Maastricht. De hoofdspreker was net aangekondigd, of vier activisten marcheerden met Palestijnse vlaggen, shawls en megafoon door het theater en installeerden zich op het podium. Mijn eerste gedachte: goh, doen ze dit nog steeds? Onmiddellijk gevolgd door dik en dubbel ongemak want: o ja verdomd, in Gaza gaat de vernietiging gewoon door. En: hoe te reageren? Bijval tonen was lastig, de zaal bleef muisstil en mijn opdrachtgever zat in haar maag met de verstoring van de jaarlijkse plechtigheid.

Het nieuws over Gaza lijkt niet meer op te vallen. Murw zijn we. Krachtig oud-Nederlands woord voor uitgeteld. Te vermoeid om je nog te verzetten. Slap en week, weerloos, zwak en afgestompt, dat is wat wij zijn, murw van het slechte nieuws. En met ons het grootste deel van de wereld.

Monique van Hoogstraten